Α. Προεπεξεργασία (Εξωτερική Επεξεργασία)
Στόχος είναι η αφαίρεση των περισσότερων προσμείξεων πριν το νερό εισέλθει στον λέβητα.
Αποσκλήρυνση / Αντίστροφη Όσμωση: Χρήση αποσκληρυντών ιοντοεναλλαγής για την πλήρη αφαίρεση της σκληρότητας (ασβέστιο, μαγνήσιο) ή συστημάτων Αντίστροφης Όσμωσης (RO) για την αφαίρεση έως και του 99% του συνόλου των διαλυμένων αλάτων.
Απαερίωση: Χρήση θερμικού απαεριωτή (ή τροφοδοτικού δοχείου με προθέρμανση) για τη μηχανική απομάκρυνση του μεγαλύτερου μέρους του διαλυμένου οξυγόνου, μειώνοντας τις απαιτήσεις σε χημικά.
Β. Χημική Επεξεργασία
Ακόμα και με την καλύτερη προεπεξεργασία, η χρήση εξειδικευμένων χημικών προσθέτων είναι επιβεβλημένη για την πλήρη θωράκιση του συστήματος.
Δεσμευτικά Οξυγόνου (Oxygen Scavengers): Αντιδρούν χημικά με το υπολειμματικό οξυγόνο που ξεφεύγει από την απαερίωση, εξαλείφοντάς το πλήρως και προστατεύοντας από τη σημειακή διάβρωση.
Αντικαθαλατωτικά / Διασπαρτικά (Polymers/Phosphates): Εμποδίζουν την κρυστάλλωση των υπολειπόμενων αλάτων και μετατρέπουν τη λάσπη σε ρευστή μορφή, ώστε να απομακρύνεται εύκολα μέσω της απομάστευσης.
Ρυθμιστές Αλκαλικότητας: Διατηρούν το pH του λέβητα στα ιδανικά αλκαλικά επίπεδα (συνήθως 10.5 – 11.5) για τη διατήρηση του προστατευτικού φιλμ (μαγνητίτη) στις μεταλλικές επιφάνειες.
Αμίνες Εξουδετέρωσης: Πτητικά χημικά που ταξιδεύουν μαζί με τον ατμό για να προστατεύσουν το δίκτυο επιστροφής συμπυκνωμάτων από τη διάβρωση του ανθρακικού οξέος.
Γ. Έλεγχος Αγωγιμότητας και Στρατσωνισμός (Απομάστευση)
Η διαρκής εξάτμιση του νερού αφήνει πίσω της άλατα που αυξάνουν την αγωγιμότητα του λέβητα.
Αυτοματοποιημένος Στρατσωνισμός: Η εγκατάσταση ελεγκτών αγωγιμότητας που ρυθμίζουν αυτόματα τις βαλβίδες απομάστευσης διασφαλίζει ότι η συγκέντρωση των διαλυμένων στερεών (TDS) παραμένει αυστηρά εντός των κατασκευαστικών ορίων. Έτσι αποτρέπεται ο αφρισμός και η συμπαράσυρση, ενώ παράλληλα ελαχιστοποιείται η άσκοπη απώλεια καυτού νερού (ενέργειας).
Γιατί το νερό του λέβητα χρειάζεται ειδική επεξεργασία;
Ο ατμολέβητας σε πολλές βιομηχανίες αποτελεί “καρδιά” του εργοστασίου. Το νερό, όμως, που μπαίνει μέσα σε αυτόν δεν είναι ποτέ εντελώς καθαρό. Έχει διαλυμένα άλατα και αέρια (όπως το οξυγόνο). Όταν αυτό το νερό βράζει σε τεράστιες θερμοκρασίες και πιέσεις, αυτά τα αόρατα συστατικά μπορούν να κάνουν μεγάλη ζημιά.
Τι παθαίνει ο λέβητας αν αφήσουμε το νερό στην τύχη του;
Αν δεν καθαρίσουμε και δεν ρυθμίσουμε το νερό, θα αντιμετωπίσουμε τρία μεγάλα προβλήματα:
- Επικαθίσεις Αλάτων: Τα άλατα ασβεστίου και μαγνησίου (σκληρότητα) που καθιζάνουν στις επιφάνειες εναλλαγής θερμότητας δημιουργούν ένα σκληρό, θερμομονωτικό στρώμα (πουρί). Αυτό προκαλεί δραματική πτώση της θερμικής απόδοσης, τεράστια αύξηση της κατανάλωσης καυσίμου και, σε ακραίες περιπτώσεις, υπερθέρμανση και ρήξη των αυλών του λέβητα.
Διάβρωση: Το διαλυμένο οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα στο νερό τροφοδοσίας είναι εξαιρετικά καταστροφικά. Το οξυγόνο προκαλεί ταχύτατη και εντοπισμένη οξείδωση (σημειακή διάβρωση – pitting), η οποία μπορεί να τρυπήσει τα μέταλλα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, το χαμηλό pH (όξινο περιβάλλον) καταστρέφει το φυσικό προστατευτικό στρώμα μαγνητίτη των σωληνώσεων.
Συμπαρασυρμός: Η υψηλή συγκέντρωση διαλυμένων στερεών (TDS), αλκαλικότητας ή οργανικών ουσιών δημιουργεί αφρό στην επιφάνεια του νερού. Ο αφρός αυτός παρασύρεται μαζί με τον ατμό (συμπαράσυρση), μεταφέροντας υγρασία και άλατα στο δίκτυο. Το αποτέλεσμα είναι η διάβρωση των ατμοπαγίδων, των βαλβίδων και η υποβάθμιση της ποιότητας του παραγόμενου προϊόντος.
EL 
EN